ADALET NEREDE?

Bir tarafta evine tabutla dönen işçiler, diğer tarafta devam eden üretim…

Peki ya adalet?

Bazı haberler vardır, okursunuz ve geçemezsiniz.

Çünkü o haberin içinde yalnızca rakamlar değil, hayatlar, hayaller, aileler ve yarım kalan hikâyeler vardır.

Geçtiğimiz günlerde HABAŞ’ta yaşanan facia da bunlardan biri…

18 insan hayatını kaybetti. 18 aile evine bir daha dönmeyecek yakınlarının acısıyla baş başa kaldı.

Çocuklar babasız, eşler kocasız, anne babalar evlatsız kaldı.

Peki şimdi ne oluyor?

İşletme sahibine ev hapsi kararı verildiği belirtiliyor. Fabrikada ise üretimin devam ettiği ifade ediliyor.

İşte tam da burada toplumun vicdanını yaralayan sorular başlıyor.

18 insanın hayatını kaybettiği bir olayın ardından sorumluluklar ne ölçüde araştırılıyor?

İş güvenliği önlemleri yeterli miydi?

Daha önce yaşanan kazalardan gerekli dersler çıkarıldı mı? Bu ölümlerin önüne geçilebilir miydi?

Bunların tamamı açıklığa kavuşturulmalı.

Elbette hukuk, kararlarını delillere ve yasalara göre verir. Kimse yargılama yapılmadan suçlu ilan edilemez. Ancak hukuk devleti olmak, yalnızca karar vermek değil, hayatını kaybeden insanların ailelerine de adaletin eksiksiz tecelli edeceğine dair güven vermektir.

Bir fabrikanın üretimi elbette ekonomik hayatın parçasıdır. Ancak üretimden, kârdan ve ticaretten daha değerli bir şey vardır: İnsan Hayatı

İşçiler evlerine ekmek götürmek için fabrikaya gidiyor. Hiçbiri bir gün evine tabutla dönmeyi düşünerek yola çıkmıyor.

İş kazaları kader değildir. Gerekli önlemler, denetimler ve sorumluluk mekanizmaları varsa insanların hayatları korunabilir.

Bugün sorulması gereken soru çok açık:

18 insanın hayatını kaybettiği bir facianın ardından adaletin tecelli etmesi için daha kaç can gitmesi gerekiyor?

Üretim devam edebilir, çarklar yeniden dönebilir. Ancak kaybedilen 18 insanın hayatı geri gelmeyecek.

O ailelerin acısını hiçbir karar, hiçbir açıklama dindirmeyecek.

Bizim istediğimiz intikam değil, adalet.

Bizim istediğimiz birilerinin peşinen suçlu ilan edilmesi değil, gerçek sorumluların hukuk önünde hesap vermesi.

Çünkü bu ülkede işçiler yalnızca çalışırken değil, yaşarken de korunmayı hak ediyor….